mijn hart.
~ mijn januari
Je bent in mijn dagboek beland, mijn dagboek waar mijn hart hardop spreekt. Ik hoop dat ik je aanmoedig om dat ook te doen: om het leven in alle kleur te beleven. Ik neem je mee in de wereld van mijn hart, thuis en daarbuiten.
De maand januari, mijn hart in een dagboek. Deze maand ging mijn aandacht naar mezelf, zelfs toen ik met mijn creatieplan aan de slag wilde. Want het plan dat ik maakte klopt en laat mijn hart kloppen. Het draagt mijn creatieve hart in een jaar waar ik dichtbij van droom; het klopt in het ritme van muziek dat me laat dansen. En ik danste deze maand ook, maar niet gehaast.
In haast ga ik voorbij aan wat de moeite waard is. Het maakt blind voor wat me stil laat staan, voor de schoonheid van het leven. Verlangen gaat niet over meer doen, maar over meer ZIJN. Over momenten die vervullen, over verwondering, over het op waarde schatten van de dingen die een dag rijker laten zijn dan hij op het eerste gezicht leek. Zoals de vogels die ik op de muur zag dansen, een moment van licht en beweging dat blijft hangen.
Wallart.
Mijn huis een thuis was een thema van vorig jaar dat ik heb laten verslonzen, omdat het leven bewoog en ik me mee liet bewegen. Mijn handen volgen als altijd mijn hart, en dit jaar krijgt dat ook een plekje aan de muur: mijn hart in beeld en in woorden.
Foto’s hingen altijd aan de muur, maar sinds de verbouwing zo’n drie jaar geleden stond het op mijn to-do en mijn wish list. Het stond daar te wachten, en het irriteerde me dat het op een lijstje bleef staan in plaats van dat het in een lijstje kwam. Dus dit jaar ben ik gewoon gestart, huppatee. Zonder groot plan, excuses achterwege, kranten aan de muur om het silhouet van het beeld uit te tekenen, schuiven tot het klopt. Ik volgde, of course, mijn eigen advies: ik koos voor beelden die me blij maken, die een blije emotie oproepen. Met gemak laat ik het esthetische los en kies ik een beeld dat ik voel en dat me verblijdt. Daardoor gaat het leven waar je zo van houdt ook meer om je heen leven. Heerlijk om mee bezig te zijn; ik kan niet wachten tot alles samenkomt.
Het beeld van deze maand is onderdeel van een verhaal dat groter is dan woorden, beleefd in Portugal en gevierd in ieders hart.
Inspiratie ~ Jenthe Emma
Deze post raakte; het voelde als van haar hart voor het mijne. Wat het in me oproept, is de taal die ook mijn hart spreekt: niet kiezen voor één identiteit maar voor veelheid, over tegenstrijdig mogen zijn, over durven zijn wie je bent in je puurste vorm. Je niet verstoppen achter delen van jezelf, ook niet als ze schuren. Spannend blijven, trouw blijven, je droom inlopen als jezelf, en beseffen dat het leven van jou is.
Woorden die ik las ~ en die ik schreef
GELEZEN
Wat ik deze maand las:
Als scheuren in de aarde van Clare Leslie Hall
Hou je stil van Marjolein Visser
